کاش این فاصله ها هر گز نبود . باورم کن من آمده ام که این فاصله ها رو بر دارم.

من آمده ام تا عاشقانه در کنارت بمانم مهربانم .

 من قدم به قدم آهسته این فاصله را بر می دارم تا تکیه گاه خستگی هایت باشم .

آمدم از شب پرستاره تا سحر در کنارت باشم وعطر زیبای گل یاس را تقدیمت کنم.

 مهربانم ، من این جدایی را میشکنم این سکوت تلخ دلتنگی را از بین می برم.

من آن نگاهت را میخواهم که بار دیگر مرا با محبت آشنا کند.

مهربانم  به قلب عاشقت سوگند که تنها تو هستی عشق من در شبهای تنهاییم.

می خواهم ترانه ی وفا و عشق را من و تو با هم زمزمه کنیم.

می دانی قصه ی عاشقانه ی من وتو به شیرینی قصه ی لیلی و مجنون است.

کاش این فاصله ها که ما رو از هم جدا کرد هرگز نبود .کاش این فاصله ها نبود

 

چی می‎شد اگه دروغ تو لحظه‎های ما جا نداشت

چی می‎شد اگه دورنگی دیگه معنا نداشت

کاش می‎شد واسه هوس رفاقت‎ها رو نفروخت

کاش می‎شد صداقتو رو تن آینه دوخت

چرا ما آدما گاهی وقتا بد می‎شیم؟

واسه راه همدیگه خواسته ناخواسته سد می‎شیم؟  

جای مرهم واسه زخم عاشقا نمک می‎شیم؟

هر کی با ما صادقه باهاش پر از کلک می‎شیم  

 ایام سوگواری رو به همه ی مسلمانان جهان تسیلت می گویم